W piątą rocznicę wybuchu

„W piątą rocznicę wybuchu II Wojny światowej gen. Sosnkowski wydaje rozkaz nr 19 do żołnierzy AK, w którym zarzuca wręcz sojusznikom zachodnim brak dobrej woli wyzyskania ich technicznej potęgi do udzielenia Powstaniu Warszawskiemu skutecznej pomocy. Churchill reaguje żądaniem od Raczkiewicza i Mikołajczyka dymisji gen. Sosnkowskiego ze stanowiska Naczelir»no Wodza. Rząd emigracyjny 22 września zwraca się do Raczklrwicza z odpowiednim postulatem.
Tak kończy się prawie czterdziestoletnia politycznowojskowa działalność Kazimierza Sosnkowskiego. W listopadzie 1944 r. wyjeżdża on do Kanady. Osiedla się w Arundel pod Montrealem i ijmtije publicystyką polityczna. Tam też umiera 11 października 1969 r.
W życiorysie Generała tkwi ogromnie dużo elementów zrozuiiu nia jego sytuacji jako wyższego wojskowego w okresie objęi ,in v. poi mieniami od końca marca do 11 października 1039r., dnia przyjazdu do Paryża, a także zrozumienia jego możliwości, zalet, umiejętności, podejmowanych decyzji, zachowania wobec żołnierza. Dlatego właśnie poświęciliśmy tyle uwagi wcześniejszemu okresowi życia Generała oraz jego dziejom później
Losy autora wspomnień wyjątkowo plastycznie odbijają losy naszej państwowości w krótkim przecież okresie, ujętym we wspomnieniach. Początkowa ich część obraca się wokół problemów polityki, strategii, operacji. Choć trzymany przez ŚmigłegoRydza i Becka z dala od życiowo ważnych informacji i decyzji, H»ncrał Sosnkowski świadom jest zarówno rozpaczliwej sytuacji politycznej Polski, jak i jej tragicznej wręcz sytuacji militarnej. Wokół tych zagadnień krążą jego myśli i w okresie „wojny ner. ", i w pierwszej dekadzie września.“(1)